+ ความหวังครั้งใหม่ของเด็กสาวแห่ง อ.ขุนตาล จ.เชียงราย กับคุณตาวัย 70 ปีที่อยู่ข้างหลังเธอ
บางครั้ง ความฝันของเด็กคนหนึ่ง อาจไม่ได้รายล้อมไปด้วยครอบครัวที่สามารถทุ่มเงินเพื่อพาเธอไปถึงปลายทางได้ทุกอย่าง
บางความฝัน...เริ่มต้นจากบ้านหลังเล็ก ๆ ในต่างจังหวัด จากต้นข้าวที่ปลูกไว้กินเอง จากปูและปลาที่หาได้ตามท้องนา และจาก “ซาเล้งเก่า ๆ” ที่คุณตาวัย 70 ปี ใช้รับส่งหลานสาวไปโรงเรียนทุกวัน
นี่คือเรื่องราวของ “คุณตาจันดี เงินแท้” ชายวัย 70 ปี แห่ง อ.ขุนตาล จ.เชียงราย กับ “ด.ญ.ปุญวี ศรีกันชัย” หรือ “น้องแคทซี่” หลานสาววัย 12 ย่าง 13 ปี นักวอลเลย์บอลหญิงของโรงเรียนเทศบาลตำบลป่าตาล เด็กหญิงที่มีความฝันอยากเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงในอนาคต
สองชีวิตที่อาจไม่ได้มีต้นทุนมากมาย แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเขายังมีเต็มหัวใจ ก็คือ “ความหวัง”
เด็กหญิงที่เติบโตมากับตาและยาย ชีวิตของ “แคทซี่” แตกต่างจากเด็กหลายคนตั้งแต่ยังจำความแทบไม่ได้
เธอสูญเสียคุณแม่ไปตั้งแต่อายุเพียง 4 ขวบ ขณะที่คุณพ่อ ก็ยังดูแลช่วยเหลือค่าใช้จ่ายที่จำเป็นของเด็กหญิงคนนี้อยู่เรื่อยมา
นับจากวันนั้น คนที่ทำหน้าที่โอบอุ้ม ดูแล และพยายามประคับประคองเด็กหญิงคนนี้ให้เติบโตขึ้นมา ก็คือคุณตาจันดีและคุณยาย รวมถึงคุณพ่อที่อยู่เบื้องหลังคอยซัพพอร์ตด้านทุนทรัพย์ให้ด้วย
บ้านของทั้งสามคนอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนเทศบาลตำบลป่าตาล
ตากับยายมีอาชีพทำนา แต่ด้วยวัย 70 ปีของคุณตา และคุณยายที่ตอนนี้อายุ 69 ปี การจะให้ทำงานหนักเหมือนสมัยหนุ่มสาวก็คงไม่ไหวแล้ว
แต่ท่ามกลางความลำบาก คุณตายังคงพยายามเลี้ยงหลานสาวคนนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่ชายคนหนึ่งจะทำได้
ทุกเช้า “แคทซี่” จะตื่นประมาณ 05.30 น. เพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียน จากนั้น คนที่ทำหน้าที่พาเธอไปส่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คือคุณตาจันดี
ยานพาหนะของสองตาหลานไม่ใช่รถยนต์ แต่คือ “ซาเล้งเก่า ๆ” คันหนึ่ง
คุณตาขับ หลานนั่งซาเล้งพ่วงข้าง เป็นภาพธรรมดาที่เกิดขึ้นแทบทุกวัน จนถึงโรงเรียนประมาณ 07.00 น.
และไม่ใช่เพียงแค่วันไปเรียนเท่านั้น
เวลาที่ “แคทซี่” ต้องเดินทางไปแข่งขันวอลเลย์บอล แม้ทางโรงเรียนจะมีรถ 6 ล้อคอยรับส่งนักเรียน แต่ด้วยความที่เจ้าตัวไม่กล้าขึ้นรถ ทุกครั้งที่ต้องไปแข่งขันที่ไหน คนที่เธออยากให้อยู่ข้าง ๆ และพาไปส่ง ก็ยังเป็นคนเดิม
“ตาไปส่งหนูหน่อย”
แล้วคุณตาก็ไปส่งให้
ตราบเท่าที่หลานยังอยากเล่น และตราบใดที่หลานยังมีความฝัน คุณตาคนนี้ก็พร้อมจะพาไป แม้รถของตาจะเป็นเพียงซาเล้งเก่า ๆ ก็ตาม
และอีกหนึ่งบุคคลสำคัญในพื้นที่ที่ถือเป็นผู้จุดประกายความฝันของน้อง ๆ ในครั้งนี้ ก็คือ “คุณโสรยา พรมหล้า” อดีตมือเซตวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย และคนท้องถิ่นจาก อ.ขุนตาล ที่เสียสละเวลาเพื่อถ่ายทอดความรู้และวิธีการเล่นกีฬาวอลเลย์บอล สร้างโอกาสให้เด็ก ๆ ในบ้านเกิด
“แคทซี่” ได้เห็น ได้เรียนกับพี่โสรยา และได้สัมผัสกับนักกีฬาที่ครั้งหนึ่งเคยสวมเสื้อทีมชาติไทยด้วยตัวเอง
จากเด็กที่ชอบวอลเลย์บอลอยู่แล้ว ความรู้สึกบางอย่างยิ่งชัดขึ้น
เธออยากเล่นให้เก่ง อยากพัฒนาตัวเอง พร้อมกับอยากเดินตามเส้นทางของ “พี่โสรยา”
คุณตาจันดีมองเห็นแววตาของหลาน แกเล่าว่า แคทซี่ตั้งตารออยู่เสมอว่า เมื่อไหร่พี่โสจะมาอีก
เมื่อหลานสาวรักในกีฬาวอลเลย์บอลขนาดนี้ คุณตาจึงไม่ได้คิดจะห้าม ตรงกันข้าม คุณตาบอกกับหลานว่า
“เล่นให้เต็มที่เลย”
เพราะสำหรับเด็กคนหนึ่ง การได้พบ “คนต้นแบบ” ที่เคยเดินออกจากพื้นที่เดียวกัน ก่อนก้าวไปถึงทีมชาติ อาจทำให้ความฝันที่เคยดูไกลเหลือเกิน กลายเป็นสิ่งที่รู้สึกว่า...
“บางที เราก็อาจจะทำได้เหมือนกัน”
สิ่งที่ทำให้คุณตาจันดีภูมิใจ ไม่ได้มีแค่เรื่องวอลเลย์บอล เพราะหลานสาวคนนี้ยังเป็นเด็กเรียนดีอีกด้วย
คุณตาพูดถึงแคทซี่ด้วยความภูมิใจว่า
“แคทซี่เขานิสัยดี เรียนเก่งด้วย เรียนได้เกรด 4 ตลอดมาตั้งแต่ ป.1 จนถึง ป.6 ตอนนี้ก็เตรียมที่จะเข้า ม.1 ตอนนี้ครูประจำชั้นกำลังช่วยดูเรื่องการสมัครสอบให้กับเธอ ทั้งโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย และโรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์”
นี่จึงเป็นเด็กหญิงคนหนึ่งที่กำลังพยายามวิ่งตามความฝันสองเส้นทางพร้อมกัน
เส้นทางหนึ่งอยู่ในห้องเรียน อีกเส้นทางอยู่บนสนามวอลเลย์บอล
เธออาจไม่ได้มีเงินสำหรับเลือกทุกอย่างที่อยากได้ แต่สิ่งที่เด็กหญิงคนนี้กำลังทำ คือใช้ “โอกาส” ทุกครั้งที่ได้รับให้คุ้มค่าที่สุด
เพราะเธอคงรู้ดีว่า...
ข้างหลังความฝันของเธอ มีคุณตาวัย 70 ปีคนหนึ่ง กำลังพยายามทำงานเท่าที่ร่างกายยังไหว เพื่อส่งหลานไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะส่งได้
เพราะเหตุนี้ Prime Minister’s Youth Cup จึงอาจมีค่ามากกว่าคำว่า “การแข่งขัน”
เมื่อคุณตาจันดีทราบว่า กำลังจะมีการแข่งขัน Prime Minister’s Youth Cup และหนึ่งในชนิดกีฬาที่จะมีการแข่งขันคือวอลเลย์บอล สิ่งที่เกิดขึ้นกับชายวัย 70 ปีคนนี้คือ “ความดีใจ”
เพราะสำหรับบางครอบครัว การมีเวทีแข่งขันเยาวชนระดับประเทศเพิ่มขึ้น อาจหมายถึงอีกหนึ่งรายการในปฏิทินกีฬา
แต่สำหรับครอบครัวเล็ก ๆ ที่ อ.ขุนตาล จ.เชียงราย มันหมายถึง “โอกาสสำคัญในชีวิต”
โอกาสที่เด็กต่างจังหวัดจะได้แข่งขัน
โอกาสที่จะได้เจอคู่แข่งที่เก่งกว่า
และโอกาสที่จะได้ถูกโค้ชในระดับสูงมองเห็น รวมถึงได้รับคำแนะนำบนเส้นทางการพัฒนาตัวเอง
และบางที นี่อาจเป็นโอกาสที่เปลี่ยนชีวิตเด็กคนหนึ่งไปตลอดกาล
คุณตาจันดีบอกว่า
“ผมคิดว่ามันจะเป็นเรื่องที่ดีมาก ๆ ที่จะมีการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงระดับทั่วประเทศ อยากให้มีการแข่งขันแบบนี้มานานแล้ว และครั้งนี้ผมว่าน่าจะเป็นข่าวดีที่สุดสำหรับเด็ก ๆ ครับ”
ไม่มีใครรู้ว่า ในอนาคต “แคทซี่” จะไปถึงทีมชาติไทยเหมือนพี่โสรยา พรมหล้า หรือไม่
และไม่มีใครรู้ว่า เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ จาก อ.ขุนตาล คนนี้ จะเดินบนเส้นทางวอลเลย์บอลไปได้ไกลแค่ไหน
แต่วันนี้ Prime Minister’s Youth Cup จะกลายเป็นอีกเวทีที่ช่วยให้เด็กอย่าง “แคทซี่” ได้มีพื้นที่พิสูจน์ตัวเอง
การแข่งขันครั้งนี้ก็อาจไม่ได้สร้างเพียงแชมป์วอลเลย์บอลเยาวชนขึ้นมาหนึ่งทีม
แต่มันอาจกำลังสร้าง “ความหวัง” ให้เด็กอีกนับไม่ถ้วนทั่วประเทศไทย
เด็กที่อาจไม่มีต้นทุนมากมายในชีวิต แต่มีหัวใจที่พร้อมจะสู้
ขอเพียงแค่มี “เวที” ให้พวกเขาได้ลองเดินตามความฝันสักครั้ง
และเวทีนั้น...เริ่มต้นขึ้นแล้ว!!
THE FUTURE STARTS HERE
ทุกความฝัน เริ่มต้นที่นี่ — Prime Minister’s Youth Cup
วอลเลย์บอลเยาวชน ทั้งชายและหญิง
ปิดรับสมัคร 31 สิงหาคม 2569
สมัครออนไลน์ได้ที่ pmyouthcupvolleyball.in.th
และติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมทาง volleyball.or.th และ Facebook: Thailand Volleyball Association
