สำหรับประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ของจีนแล้ว “ครอบครัวเป็นเสมือนห้องเรียนแห่งแรกของทุกคน และผู้ปกครองก็เป็นเสมือนครูคนแรกของเด็ก” นั่นเป็นคำกล่าวที่นางชี่ ซิน ผู้เป็นแม่เคยบอกไว้ และเป็นคำที่ติดอยู่กับเขามาจนถึงทุกวันนี้
เนื่องในวันแม่ของจีน สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV) ได้ถ่ายทอดเรื่องราวที่บอกเล่าถึงความทรงจำวัยเด็กของประธานาธิบดีสี จิ้นผิง และความรู้ที่แม่ได้ส่งต่อให้จนกลายเป็นเบื้องหลังความสำเร็จของประธานาธิบดีจีน
นางชี่ เคยกล่าวไว้ว่า “พ่อแม่และผู้สูงอายุควรส่งต่อศีลธรรมที่ดีแก่ลูกหลานเมื่อพวกเขายังเล็ก ซึ่งจะช่วยทำให้พวกเขามีคุณธรรมที่สมบูรณ์และความประสงค์ดี เพื่อที่ว่าพวกเขาจะสามารถเติบโตขึ้นไปเป็นคนที่สรรสร้างประโยชน์แก่ประเทศชาติและสาธารณชน”
นางชี่ ผู้เป็นมารดาของประธานาธิบดีสี จิ้นผิง เกิดเมื่อปี 1926 เธอเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CPC) ในปี 1943 เมื่ออายุ 17 ปี และกลายเป็นผู้สนับสนุนอย่างแรงกล้าต่อค่านิยมและความเชื่อของพรรค
ประธานาธิบดีสี จิ้นผิง จำได้ว่า เมื่อตอนเขาอายุประมาณ 5-6 ขวบ แม่ของเขาสอนให้เขา “รับใช้ประเทศด้วยความภักดีสูงสุด” โดยนางชี่พาเขาขึ้นหลังไปที่ร้านหนังสือแห่งหนึ่ง และซื้อหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับนายพลทหารชาวจีนชื่อเย่ว์เฟย
เมื่อถึงบ้านแล้ว แม่เล่าให้เขาฟังว่าแม่ของนายพลเย่ว์เฟย สักอักษรตัวจีน 4 ตัว ซึ่งมีความหมายว่า “รับใช้ประเทศด้วยความภักดีสูงสุด” บนแผ่นหลังของลูกชาย
“ผมบอกแม่ว่า เขาต้องเจ็บมากแน่ ๆ ที่สักคำเหล่านี้บนแผ่นหลัง” ประธานาธิบดีสี กล่าว “แต่แม่บอกว่าแม้จะเจ็บปวด แต่เขาก็จำมันได้ขึ้นใจ”
นับตั้งแต่นั้นมา ประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ใช้คำเหล่านี้เป็นเป้าหมายในการดำเนินชีวิต
นางชี่ดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่าย จนกลายเป็นธรรมเนียมสำหรับครอบครัว ไม่ว่าการดูแลครอบครัว ขณะทำงานจะหนักหนาแค่ไหน แต่เธอก็ขยันทำงานอย่างเต็มที่ วิถีชีวิตของนางชี่และบรรยากาศในครอบครัวจึงมีส่วนหล่อหลอมจนกลายเป็นค่านิยมของประธานาธิบดีสี
นางชี่ เคยเขียนจดหมายถึงประธานาธิบดีสีว่า “คนที่ไม่สามารถซื่อสัตย์และมีวินัยในตนเองจะกลายเป็นคนที่ไม่มีความกล้าหาญ จงพึงระลึกเสมอว่าความซื่อสัตย์คือพร และความโลภเป็นคำสาปแช่ง ขณะที่สร้างมุมมองที่ถูกต้องเกี่ยวกับอำนาจ สถานะ และผลประโยชน์” พร้อมเตือนให้เขามีวินัยในตัวเอง ส่งผลให้นายสีได้ผนวกความเชื่อเหล่านี้มาเป็นอุดมการณ์และหลักปฏิบัติของการปกครองประเทศ
นายสีเอาใส่ใจครอบครัวของเขาอย่างจริงใจ แต่ในฐานะผู้นำ เขาแทบไม่ได้กลับไปเยี่ยมครอบครัวในช่วงวันหยุดเลย
ในช่วงเทศกาลตรุษจีนของปี 2001 นางชี่ได้โทรหาลูกชาย พร้อมกล่าวว่า ตราบใดที่เขาทำงานของเขาอย่างเต็มที่จนสุดความสามารถ ก็นับว่าเขาได้แสดงความกตัญญูกตเวทีอันยิ่งใหญ่ที่สุดแก่เธอและพ่อของเขาแล้ว
คำพูดที่ให้กำลังใจของเธอได้สร้างแรงบันดาลใจอย่างมากแก่ประธานาธิบดีสีในการรับใช้ประชาชน ด้วยเป้าหมายที่จะสร้างชีวิตที่ดีแก่ครอบครัวชาวจีน
นายสีมักกล่าวว่า “เขารักประชาชนเหมือนกับที่รักพ่อแม่ของเขา”
นางชี่ยังประสบความทุกข์ยากแม้ในช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุด เธอดูแลครอบครัวในฐานะแม่ที่แข็งแกร่งและเปี่ยมด้วยความรัก ด้วยความเพียรพยายามของเธอ ครอบครัวจึงมีความกล้าหาญที่จะยืนหยัดต่อสู้กับความยากลำบาก
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาและไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งใดก็ตาม ประธานาธิบดีสีก็มักนึกถึงคำพูดของแม่ที่ให้ซื่อสัตย์ต่อความเชื่อมั่นของตัวเองอยู่เสมอ
