ความสำเร็จของนักกีฬาสักคนมีจุดเริ่มต้นมาจากการสนับสนุนของคนในครอบครัว โดยเฉพาะ “พ่อและแม่” และมักจะมีคำว่า “ไม่ว่าลูกจะโตขนาดไหน ก็ยังเป็นเด็กของพ่อแม่อยู่ดี”

และคำพูดนี้ไม่ยกเว้นแม้แต่นักกอล์ฟที่เคยก้าวขึ้นเป็นมือหนึ่งของโลกมาแล้วอย่าง “โปรเม” เอรียา จุฑานุกาล และโปรกอล์ฟที่ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นนักวางแผนและเจ้าระเบียบที่สุดคนหนึ่งอย่าง “โปรโม” โมรียา จุฑานุกาล

เกือบทุกสนาม และทุกหลุมสุดท้ายของหลายรายการที่เอรียาและโมรียาลงแข่งขัน คอกอล์ฟจะได้เห็น “แม่เปิ้ล” นฤมล ติวัฒนาสุข รอรับลูกสาวทั้งสองคนกลับเข้าสู่อ้อมอกอยู่บ่อยครั้ง ไม่ว่าวันนั้นลูกสาวจะทำผลงานได้ยอดเยี่ยมหรือย่ำแย่ขนาดไหน

นฤมลเล่าว่า สามแม่ลูกจะเดินทางรอบโลกด้วยกันในการแข่งขันกอล์ฟ LPGA Tour ตลอดหลายปีที่ผ่านมา การมีแม่อยู่กับทีมไม่ใช่เรื่องแปลกของนักกอล์ฟเอเชีย แต่ในฝั่งยุโรปหรืออเมริกัน ด้วยวัฒนธรรมแล้ว ลูกๆ ก็จะออกจากอ้อมอกแม่เมื่อเริ่มโตเป็นวัยรุ่น ทำให้โปรสาวฝั่งโลกตะวันตกจะเดินสายกับทีมงานเท่านั้น

“โปรเอเชียมีแม่อยู่ด้วยตลอด โดยเฉพาะนักกอล์ฟเกาหลีใต้หลายๆ คน อย่างลิเดีย โค ถึงแม้จะมาจากนิวซีแลนด์แต่แม่ก็มาด้วยทุกทัวร์นาเมนต์ ที่ไปด้วยเพราะจะได้ช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่ต่างๆ ของลูก และมีความสุขที่ได้อยู่กับลูกๆ ถึงจะรู้ดีว่าตอนแข่งเราต้องนั่งรอในคลับเฮ้าส์ก็เถอะ”

หน้าที่ของแม่เปิ้ลในเกมกอล์ฟนั้นมีเพียงการให้กำลังใจเท่านั้น แต่ถ้านอกสนามแล้ว เธอเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของโมและเม อย่างแรกเลย คือ การเป็นโชเฟอร์ เพราะเมื่อสาวๆ แข่งเสร็จก็ต้องมีอาการล้า ทำให้แม่ต้องขับรถในการเดินทาง โดยเฉพาะการขับรถข้ามรัฐในสหรัฐอเมริกาที่ค่อนข้างไกล เป็นห่วงว่าลูกจะง่วง นอกจากนั้นก็เป็นเรื่องของการดูแลเสื้อผ้า ซักผ้า รีดผ้า อาหาร

 “ถึงแม้จะอยู่ด้วยตลอด แต่บางรายการที่ไม่ได้ไปด้วย ทั้งสองคนก็ดูแลกันเองได้ โมเป็นคนมีระเบียบอยู่แล้วก็ช่วยดูแลเมได้ แต่เอาจริงๆ ถึงจะแยกไปคนเดียว ทั้งโมและเมก็ดูแลตัวเองได้ดี ไม่มีอะไรน่าห่วง โดยเฉพาะรายการในเอเชียก็ไม่ค่อยต้องไปด้วย เพราะคนไทยเราคุ้นชินกับเอเชียอยู่แล้ว”

ที่ผ่านมาได้ฟังความคาดหวังของฝั่งลูกสาวในการแข่งขันกอล์ฟอาชีพมาบ่อยแล้ว เมื่อถามแม่เปิ้ลถึงสิ่งที่คาดหวังในการเล่นกอล์ฟของโมและเม ได้คำตอบแค่ว่าขอให้ลูกมีความสุขและสนุกกับการเล่นกอล์ฟเป็นพอ ไม่เคยคิดถึงเรื่องอื่น

 “แม่ไม่เคยคิดว่าโมจะได้แชมป์เมื่อไร และไม่เคยคิดว่าเมได้แชมป์แล้ว โมจะต้องทำได้ด้วย เมื่อถึงเวลาแล้วความสำเร็จก็มาเอง แต่ขอให้ทั้งคู่มีความสุขกับกอล์ฟ และตั้งใจทั้งตอนซ้อมและตอนแข่ง เมื่อทำทุกอย่างดีแล้ว ความสำเร็จก็ตามมาเอง ซึ่งแม่เชื่อว่าโมจะคว้าแชมป์ LPGA Tour ได้”

ถามถึงสิ่งที่แม่เปิ้ลสอนลูกสาวทั้งสองคนและนำมาปรับใช้ในชีวิตจนประสบความสำเร็จในการแข่งขัน นั่นคือ การไม่ต้องไปสนใจสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ และทำสิ่งที่ควบคุมได้ให้ดีที่สุด รวมทั้งคำว่า “ทำดีแล้วลูก”

 “ไม่ว่าโมและเมจะทำได้ดีหรือไม่ดีในการแข่งขัน แม่จะบอกว่าทำดีแล้วลูก ถึงผลมันจะออกมาแย่มากๆ แต่วันนี้ไม่ใช่วันสุดท้ายของชีวิต เป็นเพียงประสบการณ์หนึ่งที่ต้องเรียนรู้ก็เท่านั้น”

ด้วยความเป็นแม่ทำให้รู้จักลูกสาวสองคนเป็นอย่างดี แม่เปิ้ลเล่าว่า ทั้งคู่ค่อนข้างแตกต่างกัน โมจะเป็นคนเจ้าระเบียบ เรียบร้อย ชอบทำอาหาร ส่วนฝ่ายน้องสาวเป็นคนไม่ค่อยเป็นระเบียบ สนุกสนาน และติดละครไทยอย่างมาก แต่น่าแปลกพี่น้องคู่นี้ไม่เคยงอนกันนาน

 “โมกับเมอยู่ด้วยกันตลอด ทั้งในและนอกสนาม แต่ไม่เคยทะเลาะกันหนักๆ อาจจะมีงอนกันบ้าง แต่แปบเดียวก็หาย 5 นาทีก็ดีกันแล้ว ไม่เคยโกรธกันข้ามคืนเพราะทั้งสองคนมีอะไรก็พูดกันตรงๆ ทำให้แม่ไม่เคยห่วงว่าจะทะเลาะกัน อีกอย่างที่สำคัญ คือ ถึงแม้ใครจะเอาโมกับเมมาเปรียบเทียบกัน แต่ในบ้านไม่เคยทำแบบนั้น เพราะรู้ดีว่าคนสองคนไม่มีทางเหมือนกัน ยิ่งในการแข่งขัน หลายคนคิดว่าเมได้แชมป์แล้ว โมก็ต้องได้ด้วย นั่นเป็นเรื่องที่ไม่ถูก แต่ดีที่โมไม่เคยคิดเปรียบเทียบในเรื่องนี้กับเมเลย”

นอกจากพรสวรรค์และความตั้งใจ แม่เปิ้ลนี่เองที่เป็นเคล็ดลับสำคัญในความสำเร็จที่สองพี่น้องจุฑานุกาลจะขาดไม่ได้